วันเวลาพ้นผ่าน 50 ปี จามจุรี ก็ยัง มั่นคงเดิม

มาสู่รั้วมหา’ลัยที่ใฝ่ฝัน. 
ไม่ลืมวันตื่นเต้นเป็นน้องใหม่

ถุงเท้าขาวรองเท้าขาวก้าวเดินไป.
เอิบอิ่มใจจริงหรือนี่ที่จุฬาฯ

ทุกสิ่งช่างสดใสได้พบเพื่อน.
ทั้งที่เราต่างเหมือนยังแปลกหน้า

นิสิตชายชุดขาวดูพราวตา.
นิสิตหญิงทีท่าน่าภูมิใจ

เสียงดังก้องของพี่ๆที่ต้อนรับ.
ราวพาขวัญหายวับไปแห่งไหน

ทั้งขู่เข็ญคุกคามตามแต่ใจ.
เป็นอะไรไม่รู้ แกล้งหูตึง

สอนให้เชียร์ให้ร้องจนก้องตึก
ทุกเที่ยงวันเพื่อผนึกเราเป็นหนึ่ง

สร้างระเบียบ สามัคคีที่คำนึง.
ให้ซาบซึ้งประเพณี มีน้ำใจ

อาวุโส เครารพพี่มีความหมาย.
ประสบการณ์มากมายที่มอบให้

จวบถึงวันรับน้องคล้องดวงใจ.
สื่อสายใยน้องพี่ที่ผูกพัน

ด้วยมาลัยจามจุรีพี่รับน้อง.
หัวใจพองมุ่งเข้าเมืองเคยเฟื่องฝัน

หอประชุมงามสง่าเวลานั้น.
น่าตื่นเต้นจามจุรีที่โปรยปราย

เพลงมหาจุฬาลงกรณ์กระหึ่มก้อง.
ร่วมกันร้องด้วยซาบซึ้งถึงสิ่งหมาย

พระนามนี้จารึกอยู่มิรู้คลาย.
สำนึกได้ในพระมหากรุณาธิคุณ

จากวันนั้นห้าสิบปีครานี้แล้ว.
ยังเพริศแพร้วภาพวันอันอบอุ่น

เราได้เป็นชาวจุฬาฯ นับว่าบุญ.
เป็นต้นทุนชีวิตที่กว้างไกล

กลับมาพบเพื่อนๆเหมือนวันก่อน.
ไร้หัวโขนเช่นตอนเป็นน้องใหม่

ความรู้สึกดีดีที่จริงใจ.
ยิ้มสดใสก็ยังเหมือนเพื่อนคนเดิม

จินตนา พิพุธวัฒน์

น้องใหม่บัญชี 2512

23 ตุลาคม  2561